JANA UNUK

SŁOWENIA – LUBLANA

Jana Unuk (ur. 1959 w Mariborze) – tłumaczka literatury dla dorosłych, dzieci i młodzieży, redaktorka. Autorka przekładów polskiej, bośniackiej, serbskiej i anglojęzycznej prozy i poezji na język słoweński.

W 1984 ukończyła studia z zakresu języka i literatury słoweńskiej oraz języka i literatury angielskiej na Uniwersytecie w Lublanie. W trakcie studiów uczęszczała na lektorat języka polskiego, w 1983 uczestniczyła w seminarium Centrum Języka Polskiego i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców „Polonicum” UW. W latach 1993–1995 była lektorką języka słoweńskiego na Uniwersytecie Śląskim. Od 1996 ma status niezależnej tłumaczki literatury pięknej. W latach 1997–2005 pracowała na stanowisku redaktorki w wydawnictwie Nova Revija. W latach 2005–2019 zasiadała w jury Międzynarodowej Nagrody Literackiej Vilenica. W latach 2006–2008 redagowała serię wydawniczą Stowarzyszenia Pisarzy Słoweńskich „Antologie Vilenicy”. Od 2006 jest członkinią DSKP (Związek Słoweńskich Tłumaczy Literackich). Mieszka w Lublanie.

Za przekład Domu dziennego, domu nocnego Olgi Tokarczuk oraz innych dzieł współczesnej literatury polskiej otrzymała w 2006 nagrodę im. Antona Sovrè, przyznawaną przez Stowarzyszenie Tłumaczy Słoweńskich.

Oprócz przekładów książek opublikowała ponad 400 przekładów w czasopismach literackich i w radiu. Wśród autorów przez nią tłumaczonych znaleźli się: Bruno Schulz, Magdalena Tulli, Paweł Huelle, Andrzej Stasiuk, Ignacy Karpowicz, Joanna Bator, Stefan Chwin, Mikołaj Łoziński, Mariusz Szczygieł, Jacek Dehnel, Radka Franczak, Virginia Woolf, Isaac Bashevis Singer, Bruno Bettelheim, Adam Zagajewski, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Witold Gombrowicz,  Gustaw Herling-Grudziński, Jan Kott, Hanna Krall, Ida Fink, Tadeusz Różewicz, Anna Świrszczyńska, Marzanna Bogumiła Kielar, Aleksander Wat, Julia Hartwig, Halina Poświatowska, Zuzanna Ginczanka, Debora Vogel, Ewa Sonnenberg, Krystyna Dąbrowska, Wioletta Grzegorzewska, Mariusz Sieniewicz,  Kaja Malanowska, z angielskiego: Virginia Woolf, Isaac Bashevis Singer, Bruno Bettelheim, z serbochorwackiego: Dževad Karahasan, Filip David, Vidosav Stevanović, Ferida Duraković, Dejan Ilić, Dubravka Ugrešić, Zdenko Lešić, Sead Fetahagić i inni.

Wybrane tłumaczenia z języka polskiego:

Czesław Miłosz:

  • Življenje na otokih [Wybór esejów] (1997)
  • Psiček ob cesti [Piesek przydrożny] (2001)
  • Pričevanje poezije [Świadectwo poezji] (2006)
  • Zvonovi pozimi [Wybór wierszy] (2008; tu więcej tłumaczy)
  • Od sončnega vzhoda do njegovega zahoda [Gdzie słońce wschodzi i kędy zapada] (2012)
  • Pesnitev o zamrznjenem času, Tri zime, Rešitev: Zbrane pesmi 1 [Poemat o czasie zastygłym, Trzy zimy, Ocalenie, Wiersze zebrane 1] (2020)

Wisława Szymborska:

  • Semenj čudežev [Jarmark cudów] (1997, tłum. z R. Štefan),
  • Radost pisanja: Zbrane pesmi [Wiersze zebrane] (2019)

Anna Świrszczyńska:

  • Baba sem [Jestem baba] (2018)

Tadeusz Różewicz:

  • Zapisano na vodi [Wybór wierszy] (2009)
  • Profesorjev nožek, siva cona [Nożyk profesora, szara strefa] (2015)

Zbigniew Herbert:

  • Barbar v vrtu [Wybór esejów] (2003, tłum. z J. Šuler Galos),
  • Rovigo, Epilog viharja [Rovigo, Epilog burzy] (2013)

Bruno Schulz:

  • Sanatorij Pri peščeni uri in drugi spisi [Sanatorium Pod Klepsydrą i inne teksty], (2017)

Olga Tokarczuk:

  • Dnevna hiša, nočna hiša [Dom dzienny, dom nocny] (2005),
  • Beguni [Bieguni] (2010),
  • Pelji svoj plug čez kosti mrtvih [Prowadź swój pług przez kości umarłych] (2014, 2019),
  • Jakobove bukve [Księgi Jakubowe] (2017),
  • Bizarne zgodbe [Opowiadania bizarne] (2020)

Paweł Huelle:  

  • David Weiser [Weiser Dawidek] (2007)
  • Zadnja večerja [Ostatnia wieczerza] (2010)

Leszek Kołakowski:

  • Mini predavanja o maksi zadevah [Mini-wykłady o maxi-sprawach] (2004)

Andrzej Stasiuk:

  • Devet [Dziewięć] (2004)
  • Na poti v Babadag [Jadąc do Babadag] (2007)
  • Galicijske zgodbe [Opowieści galicyjskie] (2009)
  • Taksim (2012)
  • Dukla (2015)

Hanna Krall:

  • Navzočnost: Prehiteti Boga, Tam ni več reke, Srčev kralj je spet zunaj [Zdążyć przed Panem Bogiem, Tam już nie ma żadnej rzeki, Król kier znów na wylocie] (2010).

Wykaz przekładów

Linkejeve oči – strona na portalu społecznościowym prowadzona przez tłumaczkę

Przewiń do góry