MONIKA WOŹNIAK

WŁOCHY – RZYM

Monika Woźniak
MONIKA WOŹNIAK

Literaturoznawczyni i tłumaczka. Ukończyła polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (1991) i italianistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (1992). Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskała w 1999 r. na podstawie pracy o twórczości Tommasa Landolfiego. W latach 1992–2008 pracowała na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 2008 wykłada na Uniwersytecie Rzymskim „La Sapienza”. Jest członkinią Polskiej Akademii Umiejętności (PAU) i Association of Italian scholars of Polish Studies (API).

Książki autorskie

  • Przekłady w systemie małych literatur. O włosko-polskich i polsko włoskich tłumaczeniach dla dzieci i młodzieży, Toruń 2014. (wraz z: K. Biernacka-Licznar, B. Staniów)
  • Cuor di Pinocchio. La letteratura italiana per l’infanzia in Polonia (catalogo della mostra), Kraków 2014. (wraz z: Biernacka-Licznar K.)
  • Od Boccaccia do Eco. Włoska proza narracyjna w Polsce (od XVI do XXI wieku), Kraków 2011. (wraz z: Miszalska J., Gurgul M., Surma M.)
  • Od Dantego do Daria Fo. Bibliografia włoskiej poezji i dramatu do czasów najnowszych, Kraków 2007. (Miszalska J., Gurgul M., Surma M.)

Redakcje

  • Rodzinny świat Czesława Miłosza, Kraków 2014. (red. wraz z: Bilczewski T., Marinelli L.)
  • Polsko-włoskie kontakty filmowe. Topika, koprodukcje, recepcja, Łódź 2014. (red. wraz z: Miller-Klejsa A.)
  • Mille e una Cenerentola. Catalogo della mostra alla Biblioteca Nazionale Centrale, Roma 2012.
  • Język piękny dalekosiężny. Przekłady i międzynarodowa recepcja twórczości Zbigniewa Herberta, Kraków 2010. (red. wraz z: Heydel M., Wójcik-Leese E.)

Artykuły i rozdziały w monografiach

  • Polishing the Grimms’ Tales for a Polish Audience, in: Grimms’ Tales around the Globe, eds. Joosen V., Lathey G., Detroit 2014, p. 39–58.
  • The strange case of Kubuś Puchatek and Fredzia Phi-Phi: Polish translations of Milne’s „Winnie-the-Pooh”, in: La Retraduction en littérature de jeunesse /Retranslating Children’s Literature, eds. Douglas V., Cabaret F, Bruxelles, Bern, Berlin, Frankfurt am Main, New York, Oxford, Wien 2014, p.179–192.
  • Włoskie parateksty Czesława Miłosza, w: Rodzinny świat Czesława Miłosza, red. Bilczewski T., Marinelli L., Woźniak M., Kraków 2014, s. 227–234.
  • La letteratura per l’infanzia in Polonia e le favole tristi di Janusz Korczak. Un panorama,
  • “Quederni di Palazzo Serra” primavera 2014, 

Zajmuje się przekładem literackim i audiowizualnym, polsko-włoskimi związkami kulturowymi oraz literaturą dziecięcą. Przetłumaczyła na język polski m.in. utwory Moravii, Fallaci, Eco i Camilleriego, a na język włoski wiersze Jana Brzechwy i Juliana Tuwima. Przetłumaczyła również na język polski Historię literatury polskiej (red. L. Marinelli, Wrocław 2009). Jest członkinią rad redakcyjnych i naukowych następujących czasopism: „Przekładaniec. A Journal of Translation Studies” (Kraków), „Italica Wratislaviensia” (Wrocław), „Filoteknos” (Wrocław). Brała udział w kilku polsko-włoskich projektach badawczych, m.in. Gatunek filmowy w tłumaczeniu audiowizualnym, Włoska recepcja „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza. Jest członkiem Association of Italian scholars of Polish Studies (API).

Od 2008 r. pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego języka polskiego i literatury na Uniwersytecie Rzymskim „La Sapienza”, gdzie prowadzi kursy dla studentów i doktorantów z polonistyki, języka i przekładu. Była profesorem wizytującym na Uniwersytecie Warszawskim (2015/2016) oraz na Uniwersytecie w Sao Paulo (2018).

Z języka włoskiego na polski i z polskiego na włoski

  • Camilleri A., Wiek wątpliwości, Warszawa 2015.
  • Muscetra E., Dziennik rzeźbiarza, Katowice 2014.
  • Pazzi R., Pokój na wodzie, Kraków 2013.
  • Calvino I., Baśnie włoskie), V. 1, 2, Czuły Barbarzyńca, Warszawa 2012–2014.
  • Brzechwa J., Paperella pichiatella e altre poesie, Kraków 2011.
  • Moravia A., Noia, Warszawa 2010.
  • Makuszyński K., Le avventure del capretto-scemetto, Roma 2006.
  • Eco U., Filozofia frywolna, Kraków 2004.
  • Tuwim J., La Locomotiva, Kraków 2002.
  • Eco U., Czytanie świata, Kraków 1999.
Przewiń do góry