MARINA CICCARINI

WŁOCHY – RZYM (ROMA)

MARINA CICCARINI
MARINA CICCARINI

Marina Ciccarini – włoska slawistka, znawczyni literatury i kultury polskiej, profesorka języka i literatury polskiej na uniwersytecie „Tor Vergata” w Rzymie.

Ukończyła filologię słowiańską na rzymskim Uniwersytecie „La Sapienza” w 1980 roku, tytuł doktora uzyskała w 1990 roku. W latach 1991–1994 prowadziła badania w neapolitańskim Istituto Universitario Orientale. Od 1994 związana jest z uniwersytetem „Tor Vergata”, gdzie wykłada. Od 1998 kieruje tamtejszą polonistyką. W 2010 została mianowana na stanowisko profesora zwyczajnego.

  • Il richiamo ambivalente. Immagini del turco nella memorialistica polacca del Cinquecento, Bergamo: JES Juvenilia, 1991.
  • XVII-wieczne „dialogi” eurystyczne: „Les Entretiens d’Ariste et d’Eugène” Dominique’a Bouhoursa oraz „Rozmowy Artaksesa i Ewandra” Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, „Postscriptum” 2007, nr 1(53)”, s. 17–31.
  • Żart, inność, zbawienie. Studia z literatury i kultury polskiej, tłum. M. Woźniak i in., Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2008.
  • Ultimi roghi. Fede e tolleranza alla fine del Seicento: il caso di Andrej Christoforovic Belobockij, Roma: Armando Editore, 2008.
  • Tra senso e suono: il caso di Ewa Lipska

W 2012 roku otrzymała nagrodę MSZ za szczególny wkład w krzewienie języka i kultury polskiej na arenie międzynarodowej.

Jej działalność została opisana na łamach „Postscriptum Polonistycznego” w ramach artykułu poświęconego włoskim polonistykom.

Prowadzi m.in. wykłady z zakresu historii literatury polskiej.

Jest wybitną znawczynią stosunków włosko-polsko-rosyjskich. Jej zainteresowania badawcze skupiają się wokół pamiętnikarstwa XVII-wiecznego, literatura polska późnego baroku i oświecenia, romantyzm oraz literatury XX wieku.

Przewiń do góry